Vorige week kwam in het nieuws dat alle vakbonden zich heftig verzetten tegen het besluit van de raad van bestuur GGZ Noord- en Midden Limburg om het verouderde medezeggenschapsmodel van de Ondernemingsraad af te schaffen. De raad van bestuur kiest voor een nieuwe vorm, omdat er onvoldoende animo was voor het traditionele OR-model. Het gaat om een vorm waarbij medewerkers meer betrokken worden bij belangrijke beleidsbeslissingen. Volgens mij is dit de start van een gevecht tussen bonden en organisaties, waarvan er nog vele zullen volgen. De medezeggenschap, zoals die is geregeld in de Wet op de Ondernemingsraden (WOR) werkt niet goed genoeg meer. De wet past niet meer bij deze tijd. Mijn voorspelling is dat in de komende vijf tot tien jaar het instituut ondernemingsraad, dus ook de Wet op de Ondernemingsraden zal gaan verdwijnen. Mogelijk komt er een andere wet voor terug. Deze wet past namelijk niet meer bij de nieuwe wijze van besturen en organiseren. De WOR gaat te veel uit van het verdelen van macht en zeggenschap volgens traditionele hiërarchische principes. Juist deze passen niet meer bij de nieuwe besturingsvisie. Lees meer »

Geen reacties » | Permanente link

Als interim bestuurder heb ik altijd te maken met een (centrale) ondernemingsraad. Die relatie is meestal intensief vanwege de vraag aan mij om fundamentele veranderingsprocessen door te gaan voeren. Denk aan bezuinigingen, fusies of ontvlechting, reorganisaties of het opstellen van een strategisch plan of toekomstvisie op zorg. Dit artikel gaat over één ervaring in dat kader, die ik destijds erg lastig en ingewikkeld heb gevonden. Ik moest bezuinigen en de organisatie ook doen fuseren.

Het betrof een zeer ervaren en volwassen grote ondernemingsraad. De raad had veel verschillende commissies en vanuit het verleden een aantal scherpe procedures op schrift opgesteld. Allemaal prima voor elkaar dus. Als nieuwe bestuurder werd ik geacht die procedures goed te lezen en me daaraan te houden. Normaal ben ik procedureel flexibel, maar in dit geval kwam ik daardoor in de moeilijkheden. Waarom? Lees meer »

1 Reactie » | Permanente link

Ik kreeg het boekje toegestuurd van Frank van Marwijk met als titel: Manipuleren op je werk, met als ondertitel: Hoe je collega’s, bazen, medewerkers naar je hand kunt zetten?. De vraag van uitgever Haystack daarbij was of ik er in mijn blog aandacht aan zou willen besteden. Omdat het een leuk gemakkelijk lezend inzichtgevend boek is, doe ik dat graag. Manipuleren doet eigenlijk iedereen. Het klinkt als iets heimelijks wat eigenlijk niet mag. Wanneer je echter iemand goed manipuleert merkt deze persoon het niet.

Passend bij mijn lezersdoelgroep wil ik kort aandacht geven aan het hoofdstuk ‘Manipuleren als leider’. Lees meer »

Geen reacties » | Permanente link

Veel verandertrajecten, zo lees je in de literatuur, mislukken. Misschien zijn maar 30% van de ingezette veranderingen succesvol. Managers zijn vaak geneigd de veranderdoelen te verkopen. Ze hebben een positief verhaal naar de medewerkers en besteden veel aandacht aan de vorm. Kritiek wordt afgedaan als gezeur. En dan gaat het vaak mis. Want dan komt de relatie onder druk. Vaak is het uitgangspunt dat mensen eigenlijk niet willen veranderen. Dat ze liever alles bij het oude houden en daarom weerstand vertonen. Maar kijk eens naar Amerika: Daar is Obama gekomen met een belofte: Change. Hij werd wel gekozen tot President. Dat heeft natuurlijk alles te maken met zijn vermogen om mensen te inspireren, om goede relaties te leggen. Mensen accepteren veranderingen wel als daardoor ook de relaties verbeteren. Lees meer »

Geen reacties » | Permanente link

gehandicapten aan het werk

Een te lange periode heb ik geen weblogartikel kunnen schrijven. Ik was te druk in mijn opdrachten en vooral als bestuurder a.i. bij Rumah Kita te Wageningen. Daarover een volgende keer meer. Nu kijk ik even terug naar 14 mei jl. Harco de Bruin en ik organiseerden toen een klantenbijeenkomst speciaal voor bestuurders in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Het algemene thema was Besturen als vak! Het werd een inspirerende en afwisselende bijeenkomst. Veelzeggend was dat iedereen al binnen vijf minuten elkaar een slechte eigenschap van zichzelf had toevertrouwd. Tijdens die bijeenkomst kwam het beeld naar voren dan we onze maatschappij nog veel beter zouden kunnen inrichten voor werkende verstandelijk gehandicapten. Daardoor kunnen ook deze mensen daadwerkelijk bijdragen aan de te verwachten toekomstige personele tekorten.

Dat beeld kwam naar voren in een dialoog over de toekomstige cliënt met een verstandelijke beperking. Lees meer »

Geen reacties » | Permanente link

Op één van onze vrijdagochtend ontmoetingen hebben we gesproken over de veranderbaarheid van mensen en van organisaties. We bleken nogal genuanceerd te denken over de mate waarin organisaties in staat zijn echt te veranderen. De één zag dat echt als de essentie van de taak van de bestuurder. De ander zag in de rol van de bestuurder niet veel meer als een pilletje voor de organisatie om deze beter te maken. Dat werd dus een boeiende discussie. Lees meer »

Geen reacties » | Permanente link

Op 26 maart 2008 was ik aanwezig bij de oprichting van de zorgcoöperatie Nederland . Daarbij werd aangegeven hoe belangrijk het was om de tevredenheid van cliënten te meten. Op 10 april 2008 werd eenzelfde pleidooi gehouden om de tevredenheid van cliënten te meten. Nu op het symposium van Prismant in het Orpheus theater te Apeldoorn. Gisteren was ik op de Paul Cremerslezing in Kasteel Daelenbroek te Herkenbosch. Annemarie Grol hield daar juist een pleidooi om eigenlijk niet meer te meten, zeker niet de cliënttevredenheid, want dat komt gemiddeld toch altijd uit op het cijfer 7,5. Dus dat zegt toch niets. Cliënten zijn geneigd heel vaak sociaal wenselijke antwoorden te geven, aldus Annemarie. Dit bracht mij het idee om nog maar eens terug te komen op Planetree. Lees meer »

Geen reacties » | Permanente link

Dit is één van de essentiële vragen van medewerkers in de zorg. Het gaat concreet om de vraag hoeveel medewerkers van een team er op een willekeurige verzorgingsdag staan ingeroosterd. Dus met hoeveel personen er wordt opgestart, hoeveel er aanwezig zijn bij de koffiepauzes, bij de verstrekking van warme maaltijden, de avonddienst etc. Op die dagbezetting is doorgaans de verdeling van het werk afgestemd.
In mijn bestaande opdracht bij Isala Ouderenzorg ben ik bezig € 2,5 miljoen (op een budget van € 21 miljoen) bij te stellen. Het ziet ernaar uit dat ik daar in de afgelopen negen maanden in ben geslaagd. De eerste cijfers van de maanden januari en februari laten dat in ieder geval zien. Daarbij heb ik gebruik gemaakt van mijn eigen benchmarkgegevens, die ik graag met u deel. Lees meer »

2 Reacties » | Permanente link

Afgelopen week sprak ik een manager van het Centraal Indicatiestelling Zorg (CIZ). Het was een boeiend gesprek over o.a. zinvolheid van bureaucratie, dynamiek van de markt, het indiceren door de jaren heen en de toegevoegde waarde van het CIZ. Zij vertelde mij dat al op dit ogenblik 70% van de indicatieaanvragen schriftelijk worden afgedaan. Dit percentage had ik lager verwacht. Het CIZ heeft géén toegevoegde waarde, zo vertelde ze, om in dit soort gevallen de cliënt zelf te zien en pas daarna de indicatie af te geven. Zij vertelde mij ook dat het CIZ een pilot doet om te bekijken of alle aanvragen schriftelijk kunnen worden afgedaan. Mogelijk gaat het CIZ in toekomst net zo werken als de belastingdienst. Zorgaanbieders kunnen de indicatie dan weer, zoals vroeger, volledig zelf gaan doen. De huisartsen doen dit natuurlijk altijd al. Het CIZ gaat zich beperken tot onverwachte steekproefgewijze controles achteraf. Het deelt boetes uit als blijkt dat zorgaanbieders de zaak structureel belazeren. Lees meer »

10 Reacties » | Permanente link