Een andere visie op besturen in de zorg

Categorie archief: 'Hoe verlopen nieuwe veranderingsprocessen?'

Dinsdagavond 6 december heb ik voor het eerst deelgenomen aan een online seminar over het beleggingsbeleid en de marktvisie van de Westland-Utrecht Hypotheekbank tegen de achtergrond van de economische crisis. Graag wil ik mijn vele abonnees en bloglezers deelgenoot maken van deze nieuwe ervaring.

Nadat ik me per mail kon inschrijven, kreeg ik op de dag zelf nog een link gemaild, met het verzoek enkele minuten voor aanvang in te loggen. Precies om de aangegeven tijd: 20.00 uur begon het proces. Twee deskundigen verzorgden de presentatie van achter een tafel, voorzien van een laptop. De gebruikte sheets werden tegelijkertijd ook op het scherm geprojecteerd. Ik kon zelfs tijdens de presentatie nog even snel terug naar vorige sheets, om nog iets na te kijken.
De presentatie was interactief. Een aantal keren kreeg ik als deelnemer de gelegenheid om mijn visie te laten horen in online polls. Iedere poll werd opengesteld, toegelicht en je kon stemmen door een vakje aan te klikken. Dan zag je gedurende 15 seconden het resultaat van de stemmen opgebouwd worden in aantallen en percentages en ook visueel. Ik kon zien dat maar liefst 106 personen deelnamen. Vervolgens werd het resultaat van commentaar voorzien. Lees meer »

   

2 Reacties » | Permanente link

Afgelopen vrijdagochtend waren we binnen C3 in gesprek met Philip Idenburg, directeur van Bebright. Wij spraken over zijn boek Diagnose 2025, dat hij samen met Michel van Schaik van de Rabobank heeft geschreven. Boeiend om te ervaren dat zowel hij als C3 eenzelfde visie heeft over de noodzakelijke toekomstige ontwikkelingen in de zorg.

Beiden voorzien belangrijke transformaties binnen de diverse zorgsectoren. Ook over hoe er binnen de maatschappij over de toegevoegde waarde van de zorgsector zou moeten worden gedacht. Wij hebben het daarna gehad over de noodzakelijkheid van nieuw leiderschap in de zorg. In de kranten staat veel geschreven over het nieuwe werken, maar heel weinig over het nieuwe besturen. Jammer is dat in de vele literatuur over leiderschap, nauwelijks tot geen aandacht wordt besteed aan dit nieuwe leiderschap van bestuurders in de zorg. Daarom deze blog. Lees meer »

   

1 Reactie » | Permanente link

extra middelen langdurige zorg goed of slecht?Dat is de vraag die ik me in de afgelopen maand heb gesteld. Hoewel ik gewoonlijk niet zo’n zwart-wit denker ben, helpt zo’n vraagstelling mij mijn eigen gedachten aan te scherpen. In deze blog ga ik er verder op in.

Waarom goed?
Door die extra middelen kunnen er meer mensen in de zorg worden ingezet en kan de bestaande zorgkloof mogelijk worden opgelost. 12.000 nieuwe medewerkers erbij in de intramurale zorg betekent voor stichting Eckmunde toch al snel ongeveer 7 fte erbij. Ook kunnen we met zijn allen zorgen voor een betere opleiding en voor kwaliteitsverhogende innovatieve logistieke en zorgprocessen. Het totale niveau van vakbekwaamheid binnen de zorg kan daardoor verder omhoog. Verbeteringen, die al jaren op zich lieten wachten, kunnen nu worden doorgevoerd. Verder ga ik er vanuit dat de arbeidsmarkt op de korte termijn daardoor een goede impuls krijgt, omdat minder opgeleide mensen kunnen worden aangetrokken en deze in de komende jaren tot vakbekwame en toegewijde medewerkers kunnen worden opgeleid. En tenslotte kunnen met het geld allerlei initiatieven worden ontplooid om de bureaucratische procedures te verminderen.

Waarom slecht?
Het beschikbaar komen van deze extra gelden zorgt feitelijk voor een verkeerde richting van de innovatie. Iedereen weet immers dat we te maken gaan krijgen met een krappe arbeidsmarkt. Dat betekent dat de innovatie eigenlijk een andere richting op zou moeten gaan. Te weten: meer kwaliteit leveren met juist minder medewerkers. Lees meer »

   

1 Reactie » | Permanente link

Ik kampeerde eens, heel lang geleden, op Bois de Bologne in Parijs. Een hele drukke camping midden in de stad, waar van alles was te zien. Veel nationaliteiten, veel variatie in tenten, vouwwagens, campers, caravans etc.
Ik zat voor mijn kleine tentje aan het eind van de dag een pilsje te drinken. Toen zag ik een busje aan komen rijden met acht personen erin. Tot zover niets bijzonders. Maar ja, ze gingen een bungalow tent opzetten. Aan het tentdoek zag ik dat het een vrij nieuwe was.

Na een hele tijd en veel herrie en geschreeuw, hadden ze het frame van het dak in elkaar. Vervolgens stonden vier mensen met het dakframe boven hun hoofd. Via roepen en schreeuwen werden de vier overige personen opgedragen om ieder een poot op de vier hoeken eronder te zetten. De overige poten werden er daarna onder gezet. Vervolgens waren nog zes personen nodig om het tentdoek zo hoog, over het frame te schuiven, want ja…ze konden er bijna niet bij. Niemand was zo groot als ik (202 cm). Natuurlijk kwam de tent af. Maar het was vooral komisch om te zien, hoe acht mensen nodig waren om een bungalowtent op te zetten. Lees meer »

   

1 Reactie » | Permanente link

Op donderdagavond 7 april was ik naar mijn eigen waarneming één van de oudste deelnemers aan de Twitterkliniek in het Rijnstaete ziekenhuis te Arnhem. Ik was toch al van plan te gaan twitteren, maar kwam er tot dan nog niet aan toe. Zo’n avondje investeren en goed luisteren zag ik als een mooie opstap om zelf  echt te gaan beginnen. Het mooie was dat er ongeveer 130 mensen, die allemaal in de zorg werken, aanwezig waren. Een uitnodiging was twee weken eerder via Twitter verspreid. Dus alles gaat heel snel en zonder mailingskosten etc.

En dat beginnen met twitteren…….dat heb ik ondertussen ook gedaan. Boeiend wereldje, dat getwitter van mensen. Lees meer »

   

1 Reactie » | Permanente link

In mijn besturingsvisie is een van de belangrijke uitgangspunten het denken in toegevoegde waarde.
Dat begint bij de relatie tussen een zorgverlener en een cliënt. Wat is nu precies de toegevoegde waarde van die zorgverlener. Dat benoemen en opschrijven is nog wel eenvoudig. Maar wat is dan precies de toegevoegde waarde voor de cliënt van de receptionist, of van de bestuurssecretaresse, van de teamleider, van de locatiemanager en van de bestuurder? Zo maar een aantal voorbeeldfuncties, waarbij het af en toe echt moeilijk is te definiëren wat nu precies de toegevoegde waarde voor de cliënt is. Uiteindelijk gaat het er ook om te beschrijven wat de toegevoegde waarde van de organisatie als geheel is. Als je op deze manier naar organisaties kijkt, kunnen de juiste besluiten worden genomen als er bezuinigd moet worden. Ook kun je daardoor de organisatie effectiever maken. Is het allemaal zo gemakkelijk? Waarom gebeurt dat dan nog zo weinig? Lees meer »

   

Geen reacties » | Permanente link

Dacht ik een tijd geleden nog dat het invoeren van het scheiden van wonen en zorg een fluitje van een cent zou zijn, dan ben ik daar nu heel anders over gaan denken. Op 20 januari jl. volgde ik een bijeenkomst in Houten georganiseerd door het BOAG. Die middag is me duidelijk geworden dat bestaande cliënten van zorgorganisaties er altijd op achteruit gaan, dat zorgaanbieders er soms op achteruitgaan en dat de exploitatie van het (zorg)vastgoed er drastisch door zal veranderen.

In de organisatie waar ik nu tijdelijk bestuurder ben, is sprake van twee recent vernieuwde gebouwen. We hebben op basis van de meest recente gegevens berekend dat de invoering van de normatieve huisvestingscomponent geen negatieve financiële gevolgen heeft. We dachten er daarmee te zijn, maar helaas. Vertalen we die NHC-component op onze situatie, dan moet ieder appartement aan kale huur € 750,– per maand gaan opbrengen. Et voilà, dan komen de problemen.
Zijn deze appartementen straks nog wel verhuurbaar? Is de kostendekkende huur marktconform? Neen, dus. Wat dan? De problemen, waar ik mee te maken heb, zijn groot. Lees meer »

   

3 Reacties » | Permanente link

  Al in 2001 schreef ik het C3-Cahier over nieuw denken in zorgorganisaties. Bij mijn blogstart heb ik aan dat nieuwe denken, enkele artikelen gewijd. Daarna ben ik doorgegaan om het nieuwe denken verder handen en voeten te geven met telkens nieuwe actuele voorbeelden. Ik heb geschreven over het afschaffen van ondernemingsraden, cliëntenraden en ben voor het organiseren van veel minder vergaderingen en het effectiever inrichten van stuur- en projectgroepen en ga zo maar door. Feitelijk betekent dit het opheffen van de bestaande bureaucratie. Ik had voor dat nieuwe denken nog niet echt een goede naam. Dat heb ik, na het lezen van het boek “Easycratie” van Martijn Aslander en Erwin Witteveen wel. De tegenhanger en misschien opvolger  van de bureaucratie is volgens mij dus de easycratie. Lees meer »

   

1 Reactie » | Permanente link

Al zo lang ik in de zorg werk, denkt de Overheid dat de zorgsector vooral kan veranderen door het verlenen van subsidies. Zoiets van een rode lap voor de stier! Zij gaan er vanuit dat subsidies zorgen voor breed gedragen veranderingen. Zij hebben daarbij mogelijk de gedachte mee te sturen in de gewenste ontwikkelingsrichting. Maar is dat daadwerkelijk zo? Wordt bij evaluaties wel eens de vraag gesteld of innovaties ook (en misschien wel veel beter) op een andere wijze kunnen ontstaan? Als bestuurder doe ik er zelf al lang niet meer aan mee, tenzij het goed uitkomt. Ik erger me eraan hoeveel subsidiegeld uiteindelijk helemaal niet effectief wordt besteed. Hoeveel geld er weglekt voor ingewikkelde complexe procedures, voor de bureaucratie die kennelijk hoort bij het wel/niet toekennen van subsidies, voor de uitvoering van landelijke verbetertrajecten en voor allerlei organisaties en ZZP-ers die daaraan geheel of gedeeltelijk hun bestaansrecht ontlenen. Het middel subsidie is niet meer van deze tijd! Uit oogpunt van goede governance, zou je zelfs kunnen zeggen dat sprake is van grote misstanden, maar dat al meer dan 20 jaar. Lees meer »

   

3 Reacties » | Permanente link

Vorige week kwam in het nieuws dat alle vakbonden zich heftig verzetten tegen het besluit van de raad van bestuur GGZ Noord- en Midden Limburg om het verouderde medezeggenschapsmodel van de Ondernemingsraad af te schaffen. De raad van bestuur kiest voor een nieuwe vorm, omdat er onvoldoende animo was voor het traditionele OR-model. Het gaat om een vorm waarbij medewerkers meer betrokken worden bij belangrijke beleidsbeslissingen. Volgens mij is dit de start van een gevecht tussen bonden en organisaties, waarvan er nog vele zullen volgen. De medezeggenschap, zoals die is geregeld in de Wet op de Ondernemingsraden (WOR) werkt niet goed genoeg meer. De wet past niet meer bij deze tijd. Mijn voorspelling is dat in de komende vijf tot tien jaar het instituut ondernemingsraad, dus ook de Wet op de Ondernemingsraden zal gaan verdwijnen. Mogelijk komt er een andere wet voor terug. Deze wet past namelijk niet meer bij de nieuwe wijze van besturen en organiseren. De WOR gaat te veel uit van het verdelen van macht en zeggenschap volgens traditionele hiërarchische principes. Juist deze passen niet meer bij de nieuwe besturingsvisie. Lees meer »

   

2 Reacties » | Permanente link

Wilt u deze berichten via de email?


Zoeken