gehandicapten aan het werk

Een te lange periode heb ik geen weblogartikel kunnen schrijven. Ik was te druk in mijn opdrachten en vooral als bestuurder a.i. bij Rumah Kita te Wageningen. Daarover een volgende keer meer. Nu kijk ik even terug naar 14 mei jl. Harco de Bruin en ik organiseerden toen een klantenbijeenkomst speciaal voor bestuurders in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Het algemene thema was Besturen als vak! Het werd een inspirerende en afwisselende bijeenkomst. Veelzeggend was dat iedereen al binnen vijf minuten elkaar een slechte eigenschap van zichzelf had toevertrouwd. Tijdens die bijeenkomst kwam het beeld naar voren dan we onze maatschappij nog veel beter zouden kunnen inrichten voor werkende verstandelijk gehandicapten. Daardoor kunnen ook deze mensen daadwerkelijk bijdragen aan de te verwachten toekomstige personele tekorten.

Dat beeld kwam naar voren in een dialoog over de toekomstige cliënt met een verstandelijke beperking. Er zal namelijk veel gaan veranderen in deze sector. Veranderingen die al sinds de negentiger jaren gaande zijn, maar die nog veel verder zullen worden doorgetrokken. Dat kan alleen maar als de maatschappij daarop inspeelt en andere werkconcepten en werkomstandigheden gaat scheppen speciaal voor verstandelijk gehandicapten. Natuurlijk zien we in de afgelopen bijna twintig jaar al steeds meer VG-ers werken in de  maatschappij. Vroeger was werken in een sociale werkplaats toch wel het hoogst haalbare. Nu zien we VG-ers werken bij Mac Donalds, in verpleeg- en verzorgingshuizen, in hotels, in restaurants, in winkels en ga zo maar door. Volgens mij en de bestuurders aanwezig op die dag, is dit nog maar het prille begin. Als wij in staat zijn VG-ers al op jonge leeftijd bij organisaties te laten leren en werken, dan ontwikkelen we hierdoor een hele grote kweekvijver en een nieuw groot volume aan arbeidspotentieel. Als we daarmee nu beginnen, dan zijn we beter op de toekomst voorbereid.

Zo zag ik laatst in Berlijn een verstandelijk gehandicapte in een speciale rolstoel. Hij verkocht broodjes met warme worstjes. Achterop zijn rolstoel zat een gasfles, ernaast was er een koelkastje aan bevestigd, voorop een gasbrander en een bakplaat en boven hem een parasol. Helaas heb ik geen foto gemaakt. Een gemiste kans dus. Daarom nu maar een andere foto bijgevoegd.

Overigens…..het doel van dit soort bijeenkomsten is van elkaar te leren over het vak van bestuurder in de zorg. Daarover wordt nog nauwelijks veel geschreven. Iedereen vindt het eigen wiel uit. Het gaat om vragen zoals: Hoe bestuur jij eigenlijk? Wat doe je vooral wel, wat niet? Doe je iets niet, wat je wel zou willen doen? Of andersom….. Hoe bestuur je nu? Hoe zou je het over vijf jaar willen doen? Wat zijn de verschillen tussen het besturen van een kleinere organisatie versus een heel groot concern? Welke besturingsvisie hanteer je?

Op 1 oktober as. organiseren we weer een klantenbijeenkomst voor bestuurders in de Ouderenzorg en Thuiszorg. Het thema is dan “Futuretrends….een toekomstvisie op het jaar 2030”, waarbij we met de deelnemers voorbij de horizon zullen gaan kijken. Uitnodigingen daarvoor worden binnenkort per email verstuurd.